De woordbreker kon een serenade van ketelmuziek krijgen of zijn erf vol karren, het zogenaamde tafelen of toffelen, wat in de Brabantse Kempen nog tot in de jaren vijftig gebeurde.
Een speciale kleedster, ziana, staat gratis senior chat sites de bruid hierin de hele dag bij.
In Nederland heeft het deze extreme vorm nooit aangenomen, wellicht omdat het bezoek als zodanig steeds meer als een inbreuk op de privacy werd ervaren.Voordat hij het weet krijgt hij verwijten van seksisme en ongewenste intimiteiten aan zijn broek.De burgerij kende minder huwelijkse uitwassen, vanwege haar vroege cultus van huiselijkheid en familiezin.Ook toen al gold 'ware liefde' als ideaal.Die liep vrij rond en rookte een lange versierde pijp, de bruidegomspijp, een traditionele gift van zijn familie of zijn bruid, die op het platteland tot in de twintigste eeuw voorkwam.Omdat keukenspullen tegenwoordig nauwelijks iets hoeven kosten zullen er nog weinig kitchenshowers worden gehouden.Prent bij het zilveren huwelijk van Willem Prinzen en Catharina van Moll, Helmond 1896.
Een gemengd huwelijk heette bij hen een huwelijk met iemand van een andere kaste, nog steeds taboe in India.
Overdag vieren de families van de jongen en het meisje afzonderlijk feest.
Gegeven het isolement waarin dat gebeurt lijkt deftige folkore wel een juiste typering.
Een eeuw waarin meer mensen dan ooit meerdere relaties aangaan of zullen aangaan tijdens hun leven.
Precies daarom blijven relaties met mensen die in een vaste relatie zitten en/of niet of weinig beschikbaar zijn ook zo aantrekkelijk.Jarenlang, om precies te zijn: vanaf een arrest van de Hoge Raad uit 1883, was echtscheiding een troebele affaire, waarin de Grote Leugen, ook bekend als pia fraus, een prominente rol vervulde: overspel hoefde niet te worden bewezen als het maar onweersproken bleef.Vorstenhuizen huwelijkten geregeld kinderen uit die nog van niets wisten; in 1641 werden zo de negenjarige Maria Stuart van Engeland aan de veertienjarige Willem II van Oranje aan elkaar gekoppeld.Als zodanig dienden glas- en aardewerk, versierde klompen, een spanen doos, koekplanken, borduursels, knipselkunst, een zilveren penning of deze anonieme huwelijksbokaal uit 1569.Zuiver wit werd geacht vrouwen slecht af te kleden, niet onbegrijpelijk want net als adelijke dames vermeden velen van hen de zon om zo wit mogelijk te blijven.Glamour aan de huwelijkse staat verlenen.Bing en Braet von Ueberfeldt (1857).Een verloving in de koninklijke familie is tot vandaag een publieke aangelegenheid, zoniet onder gewone burgers.Eerst liet de jongeling zijn geliefde niets merken: de fenhedor, dan kwam hij voor zijn gevoelens uit, de precador, dan leende zijn geliefde hem een bereidwillig oor, de entendor, dan mocht hij voor haar knielen en ontving hij een kus, de drutz, en tenslotte mocht.Niettemin bleven zowel de bruidsprijs als de bruidsschat tot in de zeventiende eeuw bestaan, toen het huwelijk in algehele gemeenschap van goederen definitief doordrong.Toch heeft het menigeen verbaasd dat de homobeweging dit huwelijk eiste, ook onder sympathisanten van die beweging.



De welvaartsmaatschappij van na de Tweede Wereldoorlog besliste uiteindelijk ten gunste van de witte dracht.
Trekt met hen die het aankunnen, dan ook graag nog eens.

[L_RANDNUM-10-999]